🤔 2016 alleen maar ellende?

Waar komt die zwaarmoedigheid vandaan?
2016 was nou niet echt een aaneenschakeling van juichmomenten, er waren zo nu en dan wel momenten, maar al de ellende die ons dagelijks werd voorgeschoteld. Heeft toch een ander effect op me gehad dan alle andere jaren.
 
Waarom?
Omdat het deken dat op ons is neergedaald niet zomaar gaat verdwijnen, ook nu zijn we alweer voorzien van aanslagen. Ze zijn niet zo gemakkelijk te ontwijken. Als je de gemeenschap echt pijn wil doen, dan is dat helaas niet zo moeilijk.
 
Je knutselt wat in elkaar, er zijn op internet klaarblijkelijk genoeg handleidingen te vinden, stapt met je kleren aan een menigte in en blaast jezelf op.
Hoppa, daar ga je en als je het goed doet, velen met jou. Of je gebruikt een auto, vrachtauto. Die mogelijkheid is er altijd geweest, maar tot afgelopen jaar nooit zo extreem wereldwijd ingezet.
 
En niet één aanslag, maar zoveel dat ik de tel kwijt ben. Voor mijn gevoel hebben er elke week een of meerdere aanslagen plaatsgevonden. Vroeg me af hoeveel dus? Internet geraadpleegd, en de “Lijst van terroristische aanslagen” van Wikipedia eens bekeken. Die lijkt wel redelijk bijgehouden te worden, maar pin me er niet op vast.
 
In 2015 werden volgens die lijst wereldwijd ± 52 aanslagen gepleegd, 1297 mensen vonden de dood, 1220 werden erdoor gewond.
 
In 2016 zijn er ± 90 aanslagen gepleegd, 2329 mensen lieten het leven, 2503 gewonden. Dat zijn 1,68 aanslagen elke week, bizar. Een verhoging van 68% ten opzichte van 2015.

We praten hier over ONSCHULDIGE slachtoffers van geweld gepleegd uit naam van religie, nog meer land- olie- en gasvelden willen hebben, en alles waar je maar over kunt vechten, maar de allergrootste ellendeling, machtswellust !

Kameroen, Filipijnen, Tunesië, Jemen, Kenia, Koeweit, Nigeria, Irak, Turkije, Palestina, Thailand, Rusland, Somalië, Libanon, Maleisië, Bengali, Syrië, Israël, Afghanistan, Egypte, Indonesië, Burkina Faso, Tsjaad, Pakistan, Ivoorkust, Frankrijk, Denemarken, USA, Zweden, Nederland, België, Duistland.
Kregen allemaal te maken met 1 of meerdere aanslagen.
 
Mijn gevoel heeft me niet bedrogen, wat ik betreur, het is wereldwijd onveiliger aan het worden. En dat verklaart mijn 2016 zwaarmoedigheid.
 
Aanslagen zijn van alle tijden, maar op zo’n grote schaal zoals de laatste 2 jaren, dat niet.
 
Ik sta positief in het leven, maar zoveel geweld daar word ik niet vrolijk van. De jaren dat we “onbezorgd” konden leven zijn voorbij. Helaas kan ik geen andere conclusie trekken.
 
Laat ik er een vergelijking op loslaten. Midden jaren 70 werkte ik in Den Bosch, opstanden en demonstaties waren elke dag wel in beeld op het journaal. Jan publiek tegen de gevestigde orde, de ME’ers hadden in die tijd volop werk. Maar dan vooral in de randstad.
 
En hard drugs waren ver weg, in Amsterdam kon je er wel aankomen, maar Den Bosch (voor ons Berghemmenaren de grote stad) leek nog bespaard te blijven. Heden ten dage kun je het bijna overal aankomen, onkruid groeit nou eenmaal sterker. Ik wil er maar mee aangeven, dat wat onderweg is, of ver weg is, niet weg hoeft te blijven.
 
Moet je hierom nou binnen blijven zitten? Voor mij niet.
Want 1 zekerheid hebben we allemaal, we gaan een keer dood. Wanneer? Is de vraag die niemand kan invullen.
 
Mijn gedachten hierover zijn heel simpel. Je kunt de dood niet verslaan, niet uitstellen, niet overwinnen. Als je sterft is het je tijd, dat klinkt heel cru, maar zo zit de natuur nou eenmaal in elkaar, en we zijn allemaal natuur producten.
 
De wereld veranderen is niet zomaar gedaan, en als we er met zijn allen niet aan gaan werken dan zal het ook niet gebeuren! Het is een utopie te denken dat er een geweldloze wereld zal komen.
 
Verander de wereld, begin bij jezelf. Maar hoe doe je dat? Door te blijven communiceren, discussiëren en praten?
 
Misschien als we met zijn allen proberen op ons taalgebruik te letten, en er anderen ook op aanspreken, wie weet? Schelden en grof taalgebruik is overal om ons heen bijna een normaal begrip.
Maar dat is het niet.
 
Is het de oplossing? Denk het niet, maar een begin misschien wel? Zeker is als we er niet aan beginnen dan gaat het nooit worden opgelost. Bomen ontstaan uit zaadjes, die moeten wel geplant worden.
 
De les voor mij, sluit je ogen niet voor het gevaar. Dat is wat 2016 voor me betekent, maar leer ermee om te gaan. Ben extra alert, máár laat het je leven niet compleet beheersen. En laten we proberen klein stapjes te zetten, zodat we de ellende beetje bij beetje inperken.
 
Ik ben niet van wensen voor een jaar, maar wensen voor het leven. Maar als ik dan toch voor 2017 iets zou moeten wensen.
Dan wens ik dat het geweld afneemt, zodat al die miljoenen vluchtelingen weer een bestaan kunnen gaan opbouwen.
 
**************************
 
Alleen maar ellende?
 
Natuurlijk niet, er waren feestjes, concerten, gezellige bijeenkomsten, etentjes, uitstapjes, sport en mijn geweldig stel, laat ik er 2 lichtpuntjes uitlichten.
 
Hilarisch genoten van een opmerking van mijn oudste kleinzoon, op een moment dat het niet paste, maar wel in zijn belevingswereld. Bekeken vanuit de ogen van een 4 jarige moet dit spectaculair zijn om te zien.
 
We zitten wielrennen live te kijken, zijn allebei gek op sport, hij wil weten wie er aan de kop ligt en waar is die dan, hoe werkt dat dan? Hij is ó zo nieuwsgierig, wil het snappen, en dus stelt ie volop vragen daarover.
 
En waarom kunnen ze zo hard fietsen? Nou, omdat ze veel oefenen, en kijk nu fietsen ze tegen een berg op, en omdat te kunnen moet je nog meer oefenen,  je bovenbenen gaan dan pijn doen, maar ze hebben zoveel geoefend dat ze dat kunnen.
 
Tijdens de uitleg komt Steven Kruiswijk te vallen in de Giro de Italia, nadat ie volop in de afdaling tegen een sneeuwmuur aan knalt.
 
Een volledige salto maakt en zijn fiets zelfs meerdere keren salto’s produceert, Kruiswijk staat op en pakt zijn fiets en daalt verder af of er niks aan de hand is.
 
We zitten er dus naar te kijken. Kruiswijk was de leider en was op weg de Giro te winnen. En dan gebeurt dat, hij schrikt helemaal niet van de val en harde smak die Kruiswijk maakt, maar zegt heel droog, dat is cóól hé Opa?
 
In het kader van spectaculair is dat natuurlijk cool. Ik moet wel lachen of ik nu wil of niet. Maar leg hem later wel uit dat het eigenlijk niet zo grappig is, omdat Steven hard tegen de sneeuwmuur aan botst, en dat dat pijn doet.
 
Even later kijkt hij mij aan zegt, ik ga nooit hard fietsen, want dan gaan je benen pijn doen en kun je vallen. Ik zeg ja dat kan, maar het was wel cool Opa hé? Ik schiet wederom in de lach ja de val is wel cool grote vriend.
 
Maar mijn nr. 1 moment van 2016 is toch de geboorte van kleinzoon nr. 3 en kleinkind nr.4. Het blijft toch een wonderbaarlijk iets om weer Opa te worden.
Ik ben het natuurlijk al 3 keer, maar toch weer zo’n klein ventje in de armen, ik krijg daar een kick van. Daar kan weinig tegenop, inmiddels is ie bijna 8 maanden. En dat vriendelijke snoetje maakt alles goed en doet me voor even alle ellende vergeten.
 
 
***************************************************************
 
Dat jullie allemaal zulke momenten mogen beleven.
 
 
 
Houdoe
 
© Rob_Liefhebber van het leven.
 
Delen mag, hoe meer zielen hoe meer vreugd. smiley
 
***************************************************************
 
 

Eén antwoord op “🤔 2016 alleen maar ellende?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.